Galatasaray'da kilitlenen transfer dönemi: Okan Buruk'un uyarıları ve Icardi belirsizliği

Karakullukçu Medya'nın 15 Temmuz akşamı açtığı canlı yayın iki başlık üzerine kuruldu: Galatasaray'ın kilitlenen transfer dönemi ve Dünya Kupası yarı finalinde İspanya'nın Fransa'yı 2-0 yendiği maç. Ağırlık açık ara Galatasaray'daydı. Çıkış noktası, Okan Buruk'un bir gün önce yayımlanan uzun röportajıydı.

Yorumcunun tavrı baştan netti: teknik direktörün çizdiği tablonun büyük bölümüne katıldığını, ama yönetimle hocayı ayırmadan eleştireceğini söyledi. Yayının ana tezi de buydu. Galatasaray'daki tıkanıklık tek bir kararın değil, karar alma biçiminin sonucu.

10+4 kuralı gerçekten sürpriz miydi?

Okan Buruk'un "yabancı kuralının değişmesiyle yeni bir planlamaya ihtiyaç doğdu" savunmasına yayında itiraz edildi. Değerlendirmeye göre kuralın 10+4 olarak uygulanacağı sezon içinde büyük ölçüde belliydi ve TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu'nun Galatasaray'ın talebiyle radikal bir değişikliğe gideceğini beklemek baştan hatalıydı. Yorumcunun hatırlattığı tablo şu: sezon içinde Galatasaray'ı hedef alan basın toplantıları yapan bir federasyon yönetimi vardı.

Bu yüzden "10+4 temmuzda gelmiş gibi davranmak" kabul edilmedi. Sorumluluk tek bir isme değil, başkandan teknik direktöre kadar zincirin tamamına yazıldı.

Yerli oyuncu pazarı ve dokunulmazlar

Yayının en uzun bölümü yerli oyuncu politikasına ayrıldı. Tez basit: Galatasaray yabancı kuralı ne olursa olsun Türkiye pazarının hâkimi olmak zorunda, çünkü Fransa'da Paris Saint-Germain, Almanya'da Bayern Münih, İspanya'da Real Madrid ve Barcelona kendi pazarlarında aynı işi yapıyor. Yerli havuzunu genişletme işi ocak ayından başlayıp yıl boyunca sürmeli, haziran ile temmuza bırakılmamalı.

Kanıt olarak kulübün kendi geçmişi gösterildi: alt ligden düşük bedelle alınan Barış Alper Yılmaz, bedelsiz denecek rakamla gelen Kerem Aktürkoğlu, 17 yaşında ilk 11'e konulup dört ay sonra ciddi bir bonservisle satılan Ozan Kabak, ucuza tamamlanan Abdülkerim Bardakcı ve Eren Elmalı transferleri. Yorumcunun sorusu şu: beş yılda neden bir tane daha benzer deneme yok?

Buna karşılık kadroda dokunulmaz görülen isimler sert biçimde eleştirildi. Yedek kaleci ve stoper bölgesindeki bazı oyuncuların performanslarının çok üzerinde kredi gördüğü, hatta zam gündemine girdiği söylendi. Aynı başlıkta bir örnek daha verildi: bir yıl önce 2,5 milyon euro civarına Süper Lig'e gelen ve yedek olarak sınırlı süre alan bir santrforun bugün Galatasaray'a 15 milyon euroluk fiyatla anılması, kulübün pazardaki konumunu kendi eliyle bozduğunun göstergesi sayıldı. Aral Şimşir'in Trabzonspor'a gitmesi ise sezonun en bariz hatası olarak tanımlandı.

Icardi meselesi: yayının kırılma noktası

Okan Buruk'un röportajdaki şu sözleri yayında satır satır okundu:

Başkanımız operasyonu yönetiyor. Başkanımız bir teklif sundu. Onunla ilgili bir gelişme olmadı. Yavaş hareket etmemize neden olan şeylerden biri bu.

Yorumcu bu noktada teknik direktörü tamamen haklı buldu. Icardi'ye duyduğu bağı uzun uzun anlattı; oyuncunun Galatasaray'ın son yıllardaki popülerlik sıçramasındaki payını ayrıca vurguladı. Ama temmuzun ortasına gelinmesini savunulamaz buldu. Takım çalışırken oyuncunun tatilde olması, sözleşmesi biten Mario Lemina'nın imzasının bu belirsizlik yüzünden bekletilmesi ve teklifin hâlâ masada tutulması eleştirildi.

Kıyas doğrudan kuruldu. Kampa ilk günden gelen, kilosunu veren ve gerektiğinde dörtlü savunmada stoper de oynayabilen Lemina, aidiyet açısından öne alındı. Yorumcuya göre asıl sorun oyuncu değil, yönetimin bir efsaneyle yollarını zamanında ayıramaması. Sneijder ile Belhanda arasındaki devir süreci hatırlatıldı; o dönemde 10 numaranın kötü yönetilen devri yüzünden yeni oyuncunun sürekli eleştirildiği anlatıldı. Yayın sırasında Icardi ile yolların ayrılacağına dair bir haber geldi. Yorumcu kaynağa güvendiğini, ancak bu haberin 15 Temmuz'da değil 15 Haziran'da gelmesi gerektiğini söyledi.

Orta saha kurgusu ve 10 numara boşluğu

Kiralık gelen Lesley Ugochukwu tartışması teknik zemine oturtuldu. İtiraz oyuncunun kişiliğine değil profiline. Yayında Galatasaray tarihinde fizik kalitesi yüksek ama pas ve teknik kapasitesi düşük bir orta sahanın tutmadığı, Felipe Melo örneğinde olduğu gibi 6 numaranın da özellikli olması gerektiği savunuldu. Yorumcu, aktarılan maaş ve toplam maliyet bandındaki bu tercih yerine modern ve dinamik bir 8 numarayla Torreira'nın yükünü azaltmayı doğru buluyor. Kararın artık teknik direktöre ait olduğunu, tercihe saygı duyduğunu, üslubunun sert bulunması yönündeki eleştirileri ise haklı gördüğünü ekledi.

Asıl açık 10 numarada. Okan Buruk'un hem kaliteli hem skor üretecek oyuncu tarifi ile fiziksel bir 6 numara tercihinin bir arada tutarlı olmadığı söylendi: iki uç arasında kalan 8 numaraya devasa bir yük biniyor. Buradan Osimhen'e uzanan soru şu: kanatlarda Barış Alper Yılmaz ve Leroy Sané kendileri kaleye giden oyunculardır, beklerde Singo ve Jakobs savunma ağırlıklıdır, o hâlde santrfora topu kim verecek? Yayında bu yüzden hücum yönü güçlü bir bek ihtiyacı da öne çıkarıldı. Genç bir ofansif oyuncunun tek başına bu yükü kaldıramayacağı belirtildi. Gündemdeki isimlerden Marcus Rashford takım oyununa uzak bulunurken Brahim Díaz daha isabetli görüldü.

Savunma tarafında Yusuf Akçiçek öne çıkarıldı. Sol stoper bulmanın zorluğu nedeniyle yüksek bir bonservisin bile gözden çıkarılabileceği söylendi.

Yönetim yapısı ve sezon beklentisi

Yayının en açık sözlü bölümü buydu. Yorumcuya göre Uğurcan Çakır transferinin yüksek bedele rağmen tutması, başkanlık makamında bir tür güç zehirlenmesi yaratmış durumda. Teknik direktörün talebi öneri seviyesine indiriliyor, karar aylarca bekletiliyor. İkinci teşhis daha keskin: kulüpte kimsenin yeni bir Erden Timur olmaması refleksi var, bu yüzden transfer kararı çok sayıda aktör arasında dağıtılıyor ve kimse net sorumluluk almıyor. Abdullah Kavukçu için çalışkan ve kulüp için elini cebine atan bir isim değerlendirmesi yapıldı, sorunlu bulunan şey kişiler değil yapının kendisiydi.

Sezon beklentisi bu tabloya bağlandı. Fenerbahçe'nin saha içi ihtiyaçlarının önemli bölümünü kapattığı, Greenwood daha göz alıcı bulunsa da asıl kritik hamlenin forvet takviyesi olduğu söylendi. Beşiktaş'ın planlaması ve özellikle kanat transferi övüldü; Trabzonspor'un düşük bedelli isabetli alımları örnek gösterildi. Sonuç cümlesi net: Galatasaray hem gelen hem giden tarafında geride ve taraftarın psikolojik olarak geri hissetmesi haklı.

İspanya 2-0 Fransa: yarı final değil, çöküş

Yayının Dünya Kupası bölümü kısa ama sertti. Ekrana gelen gol beklentisi verisi yanıltıcı bulundu: 60. dakikaya kadar Fransa'nın gol beklentisi neredeyse sıfırdı ve kaleyi bulan şutu yoktu. Skor 2-0 olduktan sonra denenen çaresiz şutlar toplamı şişirdi. Yorumcuya göre Fransa'nın performansı skorun gösterdiğinden de kötüydü.

Eleştirinin merkezinde Didier Deschamps'ın kadro tercihleri vardı. Sol bekte Theo Hernández yerine daha çok rol oyuncusu tercih edilmesi, Konaté, Marcus Thuram, Kanté, Cherki ve Doué gibi isimlerin kulübede kalması anlamsız bulundu. Üçlü savunmaya geçilerek kanat baskısına karşı önlem alınabileceği de hatırlatıldı. Yorumcunun cümlesi şuydu: penaltılarla elenmenin ayıbı yok, ama böyle bir kadroyla sahada sıfır kalmanın var.

İspanya tarafında övgü teknik direktör Luis de la Fuente'ye gitti. Lamine Yamal'ın turnuvada ortalamanın altında kaldığı, hatta kendi takımının en iyi üç oyuncusundan biri olmadığı söylendi; oyunun Rodri ekseninde kurulduğu vurgulandı. Maçın öne çıkan ismi olarak hem golde hem gol katkısında pay sahibi olan Pedro Porro seçildi. Turnuvaya zayıf başlayan İspanya'nın finale kadar gelmesi, yayında beklenmedik ama hak edilmiş bir sonuç olarak tanımlandı.